Behandeling van trombose

Voor de behandeling van trombose kan uw arts kiezen voor het gebruik van coumarines. Coumarines zijn een groep medicijnen die invloed hebben op het vitamine K-gebruik door de lever. Omdat de lever vitamine K nodig heeft om bepaalde stollingsfactoren te produceren, kunnen coumarines gebruikt worden als antistollingsmiddelen. 
 
Coumarines 
In Nederland zijn twee coumarines voor orale inname geregistreerd: acenocoumarol en fenprocoumon (Marcoumar). In het buitenland wordt vaak warfarine gebruikt. Ook dit is antistollingsmedicatie, maar in Nederland niet geregistreerd. Als u in het buitenland op vakantie gaat, doet u er goed aan voldoende medicijnen mee te nemen, want het antistollingsmiddel dat u gebruikt, zou wel eens niet beschikbaar kunnen zijn op uw vakantiebestemming. 
 
Werkingsduur 
De coumarines fenprocoumon (Marcoumar) en acenocoumarol hebben dezelfde werking: ze verstoren de mogelijkheden van de lever om vitamine K te verwerken. Het verschil tussen beide ligt voornamelijk in hun werkingsduur. Acenocoumarol heeft een korte werkingsduur (de helft van het medicijn is 11 uur na inname al verdwenen) terwijl fenprocoumon juist een heel lange werkingsduur heeft (het duurt zo’n 140 uur voor de helft van het medicijn is verdwenen). 
 
Als gevolg van de lange werkingsduur zijn patiënten die fenprocoumon gebruiken op langere termijn vaak stabieler ingesteld. Bovendien is het tijdstip van inname van de medicijnen gedurende de dag minder van invloed. Ook wanneer eenmalig vergeten wordt de medicatie in te nemen, is het effect ervan geringer. Daartegenover staat dat met acenocoumarol sneller een correctie op de INR te realiseren is. Dankzij de kortere werkingsduur heeft het overslaan van een dosis sneller een daling van de INR tot gevolg wanneer deze bijvoorbeeld aan de hoge kant is. Bovendien is het wat eenvoudiger om een nieuwe dosis te berekenen.